Jakoś się tak wszystko pozmieniało, nabrało tempa, zmieniło kierunek. To co kiedyś było dalekie jest bliskie. Jednak ciągle brakuje mi pewności siebie, wewnętrznego optymizmu.
Zmieniam się wraz ze zmianami staram się dopasować do rzeczywistości, która mnie zaskakuje.
Planuje odważniej, jednak pamiętam, że na wszystko jest odpowiedni czas i miejsce.


Jak zwykle o tej porze nie mogę doczekać się wiosny.



Jak to jest, że jednego dnia ma się bardzo dużo energii a innego nic się nie chce. Taki właśnie dzisiaj mam dzień, bardzo senny, leniwy. Pełen skupienia i rozmyślań. Nigdzie nie mogę znaleźć sobie miejsca chodzę z kąta w kąt. Może to ta pogoda i mróz za oknem, śnieg… Nic nie poradzę na moją zimową melancholię. Niech sobie będzie, trudno.

"(...) być kochanym i jeszcze nic nie wiedzieć o tym

lecz samotność to kuzynka najbliższa miłości

a miłość wciąż za duża by całą ją widzieć (...)"

ks. J. Twardowski "Nic nie wiedzieć"

Niecierpliwie czekam na to co ma być.....

Pokochać

Pokochać człowieka by stać się samotnym

być przy najbliższym

by znaleźć się dalej

to nic

tak trzeba

bo taka jest droga

właśnie to szczęście

otworzą się oczy

milości ludzkiej stacyjka uboga

kochać człowieka by zdążyć do Boga

ks. J. Twardowski

"Potrzebny jest ten trud i wysiłek, w którym cały człowiek doznaje radości panowania nad sobą oraz pokonywania przeszkód i oporów"

Jan Paweł II

Każdy wybór niesie ze sobą konsekwencje. Jako człowiek jestem odpowiedzialna za swoje decyzje swoje życie, ale nie mogę zapomnieć o innych ludziach, których spotykam na swojej drodze. W jakimś celu nasze drogi się skrzyżowały, mamy wobec siebie jakieś oczekiwania, bo każdy ma, jesteśmy przecież ludźmi. Oczekujemy pomocy wsparcia, troski bycia przy kimś…. Niekiedy oczekujemy czegoś w zamian niekiedy robimy coś dla kogoś bezinteresownie bo tak trzeba

Życie uczy mnie pokory nie mam mu tego za złe. Bez tego nie wiedziała bym kim jestem

Jestem tylko człowiekiem i aż człowiekiem.

Pokora to dobry dar pewnie jej brak zapędził mnie w miejsce, z którego trudno by było zawrócić po drodze popełniła bym masę błędów, które trudno by mi było naprawić. Pamiętam też o tym, że muszę od siebie więcej wymagać i bardziej się starać. By nie zapomnieć kim jestem i czego ode mnie oczekują inni…

Śpieszmy się

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dzwięk troche niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widziec naprawde zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzec
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a bedziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiac o miłosci
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą


ks. Jan Twardowski

Pyłem księżycowym K. I. Gałczyński

Pyłem księżycowym być na Twoich stopach, wiatrem przy twej wstążce, mlekiem w Twoich kubku, papierosem w ustach, ścieżką pośród chabrów.

Ławką gdzie spoczywasz, książka, którą czytasz.

Przeszyć Cię jak nitka, otoczyć jak przestwór,

być porami roku dla twych drogich oczu

i ogniem w kominku, i dachem, co chroni przed deszczem.